Orospu Çocuğu Bir Yaşam ve Sikindirik Hayaller

Hayatımın en güzel dönemi, şu an hatırlayıp mutlu olduğum neden yaşamam gerektiğini hatırlatan anların saklandığı dönem, yaşamak için tek sebebimin belki ilerde de aynı duyguya sahip olma umudumun oluştuğu dönem beş veya altı yıl önceydi.

Hayallerim vardı. Şu anki gibi bir hafta sonrasını hedefleyen hayallerden değil. Yaşamımı güzel kılacak hayaller. Hayatımın ilerde çok güzel olacağını düşündüren hayaller.

Doktor olacaktım ben amına koyayım lan. Yirmiüç yaşına gelmekte olan bir insanın hala en mutlu anısı güneş batarken Grey's Anatomy izlemek olur mu lan? O kadar net hatırlıyorum ki o anı, resmini bile çizebilirim.

Hayallerim vardı benim. Irzına geçilmeden önce çok saf ve güzel olan hayallerim vardı orospu çocukları.
Bunca yıl yaşadıktan, hayatın sana istediklerini vermediğini anladıktan sonra ne anlamı kaldı hayallerimin?

Kızgınlığın hayallerimin gerçekleşmemesine değil, yanlış anlaşılmasın. Hayallerimin bile öldürülmesine. Hayatın gerçekçiliğine,hayallerin gerçekleşmeyecek olduğunu yüzüme vurmasına.

Beş yıl önceki mutluluğumu hissedebileceğime dair tek umut zaman makinesinin icad olması. Bu ne kadar saçma bir şey lan? Artık hayal kuramıyorum. Korkuyorum. Kurduğum hayaller gerçekleşme ihtimali en yüksek olaylar üzerine. Hay sikeyim böyle işi lan.

Doktor olacaktım ben orospu çocukları. Doktor olma hayalim vardı.

Ben nerden bileyim yaşadıkça düşüneceğin şeyler olacağını. Hayal kurarken bile aklında bin tane şey olacağını? Sorumluluklarım olacağını nerden bileyim? Yaşamak " zorunda " olduğumu nerden bileyim?

Ben hayatımızı yaşıyoruz sanıyordum. Meğer sadece ölmemeye çalışıyormuşuz, bize verilen hayatı korumaya çalışıyormuşuz. Bana, bana yer tut deyince bile geriliyorum amına koyayım ya. Bu hayatı koru denilidiğinde nasıl keyfi alayım lan?

Ben istediğimiz için yaşıyoruz sanıyordum. Yaşıyorum sanıyordum. Meğer yaşatılıyormuşuz amına koyayım.

Ölüm yaşamanın zıttı değildir, ölüm doğumun zıttıdır. Life is eternal demiş anathema. Lan bi siktir git ordan hoşaf ya.