Salonda gürültüler belirsiz gölgeler
Bir güneş de oraya vuruyor
Kavrıyorum ışığı belinden
O kadar güçsüz düşmüş bileklerim
Bir kuş konsa kollarım kırılıyor
"Gitmemek de var aslında"
Diyor biri kafasını eğip
O senin narin ellerine mendil tutuşturuluyor
Bir vapur kalkıyor ciğerlerine
Sancağında Turgut, iskelesinde Edip
Biraz ferahlık koyasım geliyor
Oysa ellerim yarılmış
Ağaçlar bulut kavgasına tutuşmuş
İlkin bir çimen ölüyor
Çoraklaşıyor sonra toprak
Hani buralara hiç gelmiyorsun
Öleceğimi de biliyorum ama
Dibinde her şeyin
Ne varsa buyursun
Sana hiç alışamadım aslında
Sensizliğe de aşinalığım yok
Gözlerime çiziyorum resmini
Belki lazım olur bulunsun.
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder