yine yine yine. akıllanmıyorum. kafa basmıyor herhalde. umut etmek çabalamak uğraşmak yok dedikçe " yine " aynı boku yiyorum. kendimden nefret ediyorum artık. güçsüzlükten ya da iradesizlikten felan değil. bu kadar ucuz bir kalbim olduğundan. yara alıyor, kanıyor ama daha acıyı bile yaşayamamışken düzeliyor numarası yapıyor. ben de yiyorum enayi gibi. tekrar sırıtmaya başlıyorum. tekrar her şey eskisi gibi oluyor. ya da öyle sanıyorum. bu kaçıncı lan diye soruyorum " yine ". artık diye başladığım her cümle neyse boşver ile bitiyor. yaraları çabuk iyileştirmek güzel bir şey gibi duruyor ama iyileştirmede sorun var. kopmuş parmağa yara bandı yapıştırıp yok bir şey bak geçti demek gibi. ama bir gün küçük küçücük minnacık bir darbede kanamaya başlıyor parmak. üstüne bir kat daha bez sarıyorum. geçiyor gidiyor. geçti sanıyorum ya da." yine " yiyorum. akıllanmayacakmışım, aynı boku yiyecekmişim gibime geliyor " yine "
Kaydol:
Kayıt Yorumları
(
Atom
)
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder