Senin gibi adamlara yer yok bu dünyada anlamıyo musun? Kimse seninle şehir dışına gelmek istemeyecek, kimse senin yanında kendini güvende hissedemeyecek, nereye gidersen git suratlarındaki memnuniyetsizliği göreceksin. Onlarla alakası yok tamamen seninle alakalı. Çünkü kimse arabasına bindiği adamın ordan mı girecektik ya diye telaşlanan bir ödlek olmasını istemez. Kimse trafikte gerildiği için boş yollara sapıp yolu uzatan ve kaybeden birine güvenmez.
Anla artık bunu. Seninle kimse sinemaya gelmek istemeyecek çünkü kimse yerine oturmuş adamla arasında gerilim olmasın diye yandaki boş koltuğa oturan birini istemez yanında.
Seninle kimse yolda yanyana bile yürümek istemeyecek. Çünkü sen yoldaki serseriler laf atacak diye yanlarından korkarak geçerken yanındaki suratını asacak. Çünkü sana, " şu adam bana bakıp duruyo yaa " dediğinde " bakmıyordur boşver " diyen birini yanında istemeyecek.
Tramvaya bile binecek olsan bu kalabalıkmış, öbürüne binelim dersen suratlar gülmez, gittiğin barda seni kaldırıp başka yere oturtmak istediklerinde boyun eğdiğin an istersen dünyanın en komik şeyini anlar yine gülmeyecekler.
Ne sanıyorsun? Sırf diğer insanlara göre onların ilgilerini çekmeyecek şeyleri bildiğin için senin yanında eğleneceklerini mi? Dans etmek istemeyip, hayatın sırrını anlatmaya çalıştığında memnuniyetle seni dinleyeceklerini mi?
Sen hayatı ne sanıyorsun? Neden mutsuz olduğunu düşünüyorsun? Sen gelmiş geçmiş en korkak insan olduğun için mutsuzsun. Bu kadar korkak olmana rağmen sırf başklarının sikinde bile olmayacak şeyleri bildiğin için kendini üstün görmense senin yanında olmak istemeyenlere bir sebep daha veriyor.
Sen kimsin ki normal bir hayat, normal bir şekilde mutluluk istiyorsun?
Sen farklı ve özel değilsin, asla olmadın. Sadece korkaksın.
Diğer insanlar aptal değiller, sadece cesurlar. Aptal olmaktan korkmayacak cesur hem de.
O aptal dediğin insanlar yatağa yattıklarında hayata küfretmiyorlar, yastığa başını koyup kendini boğmaya çalışmıyorlar. Hayallerinde ölümcül bir hastalığa yakalanıp hastanede yaşamak yok. Zamanı durdurabilmek gibi gerzekçe hayalleri yok onların. Sırf sen onları kıskanıyorsun diye aptal dediğinin sen de farkındasın ve sen onların umurunda bile değilsin. Dünyanın bir yerinde, korkağın biri onlara aptal diyor diye hayatlarına küfretmiyorlar. Sen onları kıskanırken onlar her gün eğleniyor, mutlu oluyorlar.
Yazdığını söylüyorsun. Hani bakayım ne yazdın? 18 yaşında bir ergenin günlüğünden farklı olmayan şeyler yazmışsın ve yine herkesi aptal yerine koyduğun için düşündüğün, buldum sandığın şeyler saçmalıktan başka bir şey değil.
Müzik yapıyorum dedin. Bu mu sence müzik? Kaç yıldır gitar çalıyorsun hiç düşündün mü neden hala tek başına çalıyorsun? Neden girdiğin gruplar seni atıyorlar? Aptallar değil mi? Kesin öyledir. Joe satriani de öyle diyordu zaten. Jeff beck de zaten evinde oturup çaldığı dandik şarkılara süper oldu diye övünüyordu.
Bu söylediklerimi de yaz. En azından bir kere olsun dürüst bir yazı yazmış olursun. Kendini kandırmadan, kendini tanrı gibi görmeden.
Sen, hastalıklı, asosyal, korkak bir veletten başka bir şey değilsin. Ne onlar aptal, ne sen zekisin. Ve hayat, hayattan korkanların ensesine yapışmış mutsuzluktan başka bir şey değildir.
Hiç düşündün mü neden onlar gibi 5 yıllık sevgililerin yok? Sıkıldın değil mi? Kesin öyledir. Yoksa seni aldattılar da kimseye söyleyemiyor musun? Şu hayatta seni sen sevmeden seven bir tek insan oldu mu?
Neyin var senin bu dünyada? Ne kazanabildin 23 yıllık hayatında?
Niye yaşıyorsun sen? Bu çaba niye yaşayıp ne yapacaksın anlamıyorum ki.
Gözlerim var. Yağmuru seyrebildiğim. Kalbim var birine aşık olduğunda 5 yaşında bir çocuk gibi yerinde duramayan. Ayaklarım var. Rüzgarın sesini duyabilecek kadar hızlı koşabildiğim. Kulaklarım var müzik dinleyebildiğim. Beynim var. Hayal kurabildiğim.
Bi siktirip git. Niye yaşıyorsun onu ben söyleyeyim bari. Annen var. Ölürsen üzülecek bir annen. Korkun var. O silahın tetiğine asla basamamanı sağlayacak korkun.
Şimdi git ve bu acıyı bitir.
Mutlu musun şimdi?
Üşüyorum.
Biliyorum.
Çok üşüyorum.
Keşke kafana doğrultsaydın silahı. Kalbi tutturamamışsın ciğerlerini delmiş ama bekle biraz. Geçecek.
Ölmek çok kötüymüş. Keşke ölmemek için yaşasaydım. Cevabı ölürken bulmam güzel olmadı değil mi? Yalnız ölüyorum. Niye öldü diye sorarlarsa yalnızlıktan öldü dersin.
Kimsenin niye öldüğünü umursayacağını sanmıyorum mert. Gözlerini kapayabilirsin. Göreceklerinin çok da önemi yok artık.
Hayatım gözlerimin önünde geçiyor onu seyrediyorum şu an.
Artık yalnız değilsin en azından. Artık değilsin. Değilsin. Değil. Değ...
Kaydol:
Kayıt Yorumları
(
Atom
)
Tüm dünya düşünce adını verdiğimiz denizde boğulurken,farkın yetersizliğini savunman gereksizlikten de öte birşey aynı suyu içip aynı havayı solan insalarız.Üstünlük diye bişeyde olmayabilir ama yere bakıp iki saat sonrasını düşünen insan olamaktansa gecenin en parlak anında gökyüzüne bakıp yüzümü aya çevirdiğimde beni soluk bir halde bekleyen yüceliği hayal edebilmek ve bunu ışığın perdesi kalktığında yapabilmek en büyük cesaret.Sonsuzluğun yüceliğini kavrayamayanların yaptığı cesaret oyunu ise,cesaret değil zincire vurulan ruhun son cırpınşları;Ölüme duyulan korkunun değil varolmaktan dolayı duyulan korkunun.
YanıtlaSilKatiller, tecavüzcüler ve milyonlarca kötü insanla aynı suyu içip aynı havayı soluduğumuz da bir gerçek. Ve ben yüzümü aya çevirdiğimde yüceliği değil, kötüleri cezalandıramayan bir sonsuzluk görüyorum.
YanıtlaSilKorkunun kendisi korkuya duyulursa insanı yüceltir.Yalnızca ,korkunun kendisine duyulursa yüceltir.Yalnızlık , her insan yalnız ama bazıları bunu bahane ederek kötülük yapıyor.Kötülük neyse.Cevabı geçenler de buldum.Kötülük hayallerin olamayışıdır.Kötüleri cezalandırmayan sonsuzluksa, cezalandırmak senin hayalin olsun.Yalnz sonun olamdığı bir dünyada sonzuluk hayali ne anlama gelir bilemem.
YanıtlaSil